Ey Akdeniz! Yükümüz ağır,

Tüm insanlığın vicdanını omuzladıkta geldik.

Rüzgâr! Ulaştır limana bir haber

De ki; demir atmak için geliyor yelkenliler

Akdeniz! Kıyılarından gür sesler yükselsin

Yelkenliler geliyor, umudu taşıyor densin!..

Korsanlar ablukaya almış limanı

Yağmalıyorlar her bir yanı

Ne mercan bıraktılar limanda,

Ne de bir inci

Akdeniz mahzun, Akdeniz mahçup.

Önce bir yelkenli çıktı yola

Tek başına direndi korsanlara.

Korsanlar sandılar ki, yendiler.

Sadece bir yelkenliyi engellediler

Fakat hayır, İnsanlığı dirilttiler!..

Sonra diğer yelkenliler de belirdi ufukta

Ruhları dipdiri,

İnsanlığın onurunu taşıyorlar limana.

Her biri farklı milletten, birleştiler.

Korsanlar şaşkına döndü birden

Çünkü Akdeniz’in kalbi çarpıyordu yeniden.

Ey Akdeniz! Senin bağrında doğan

Bir umut dalgasıdır, yelkenlilerden.

Gür sesler yükselsin artık kıyılarından

Mazlumun duası dokunsun dalgalarına

“İnsanlık dimdik ayakta!” densin, dalga dalga.

Ey Akdeniz!

Bu yelkenliler sadece dalgaları aşmadı,

Karanlığı da yardı umut ışığıyla.

Her limana bir çağrı bıraktı:

“Birlik olmazsa özgürlük doğmaz!”

Yelkenliler! Yolunuz açık olsun.

Ey Akdeniz!

Korsanlar bilsin!

Bu ateşi söndüremezler!

Bu yürüyüşü durduramazlar!

Yelkenliler çoğalır, dalga dalga!

Vicdanın sancağı yükselir ufukta!

Karanlık boğulur mavi sularda!

Elbet ulaşır yelkenliler limana!..