Ey Akdeniz! Yükümüz ağır,
Tüm insanlığın vicdanını omuzladıkta geldik.
Rüzgâr! Ulaştır limana bir haber
De ki; demir atmak için geliyor yelkenliler
Akdeniz! Kıyılarından gür sesler yükselsin
Yelkenliler geliyor, umudu taşıyor densin!..
Korsanlar ablukaya almış limanı
Yağmalıyorlar her bir yanı
Ne mercan bıraktılar limanda,
Ne de bir inci
Akdeniz mahzun, Akdeniz mahçup.
Önce bir yelkenli çıktı yola
Tek başına direndi korsanlara.
Korsanlar sandılar ki, yendiler.
Sadece bir yelkenliyi engellediler
Fakat hayır, İnsanlığı dirilttiler!..
Sonra diğer yelkenliler de belirdi ufukta
Ruhları dipdiri,
İnsanlığın onurunu taşıyorlar limana.
Her biri farklı milletten, birleştiler.
Korsanlar şaşkına döndü birden
Çünkü Akdeniz’in kalbi çarpıyordu yeniden.
Ey Akdeniz! Senin bağrında doğan
Bir umut dalgasıdır, yelkenlilerden.
Gür sesler yükselsin artık kıyılarından
Mazlumun duası dokunsun dalgalarına
“İnsanlık dimdik ayakta!” densin, dalga dalga.
Ey Akdeniz!
Bu yelkenliler sadece dalgaları aşmadı,
Karanlığı da yardı umut ışığıyla.
Her limana bir çağrı bıraktı:
“Birlik olmazsa özgürlük doğmaz!”
Yelkenliler! Yolunuz açık olsun.
Ey Akdeniz!
Korsanlar bilsin!
Bu ateşi söndüremezler!
Bu yürüyüşü durduramazlar!
Yelkenliler çoğalır, dalga dalga!
Vicdanın sancağı yükselir ufukta!
Karanlık boğulur mavi sularda!
Elbet ulaşır yelkenliler limana!..