Ben gurbeti neye benzetiyorum biliyor musun, Vâris? Sanki gönlüm yıllardır bir gemi yolculuğundaymış gibi hissediyorum.
Arşiv
Tüm Yazılar
Editörden geçmiş bağımsız akışın tamamı — en yeniden eskiye sıralı.
Takva dikenli bir yolda dikenlere basmamaya çalışarak yürümektir.
Eski bir evin önünden geçerken başlayan bu mektup; kaybolan benlik, dilini yitiren hatıralar, gölgeler ve yıllardır cevapsız kalan sorular üzerine düşünürken şiirin sessizliğin içinde nasıl büyüdüğünü anlatıyor.
Birini kusurlarına rağmen sevmek (meveddet), kusursuz olarak görüp sevmekten (aşk) daha zordur. Öyleyse neden aşk bu kadar ön planda, neden çoğu şiir aşk üzerinedir”
Bu sabah uyandığımda pencereyi açmadım. Perdeyi aralamadım. Çayı ocağa koymadım. Öylece oturdum. Karşımda duran duvara baktım. Duvarın üzerinde yıllardır aynı yerde duran gölgeye...
Hayatlarımızdaki kimi değişiklikler bizlere bazı şeylerin eskisi gibi olmayacağını kabul etmeki öğretir. ''Ne Doktorlar, Ne Mühendisler'' de o kabullenişin hem acı hem de tatlı bir yansıması.
Kurban omuzlara, kurban o sese, toprak can bulmuş da girmiş nefese, dağlar omuz vermiş yedi millete, Mehmetçiğin çizmeleri vurur da yer inler!
Makamın, mevkinin şevkine kandık, para, mutluluk, para, huzur sandık. Şöhret sevdasıyla usulca yandık, bitirelim bencilliği kardeşler,
Eskittiği günlere baktı, eskiteceği günlerin takvimi önündeyken. İnsan nasıl aldatırdı geçmişiyle geleceğini?