Kurban omuzlara, kurban o sese,
toprak can bulmuş da girmiş nefese,
dağlar omuz vermiş yedi millete,
Mehmetçiğin çizmeleri vurur da yer inler!
Bir ana figanı yükselir kıştan,
bir kor düşer mazlum bacı başından,
bin bir yiğit geçer vatan taşından,
kanla yazılıdır künye taşına!
Çanakkale bir sel, gökler kan ağlar,
şüheda koynunda uyanır dağlar,
Mustafa Kemal’in gözünde şafak,
düşman dize gelmiş, kaçacak yer arar!
Kağnı gıcırtısı geceyi böler,
karda yalın ayak analar gider,
cephane niyetine canını veren,
bu toprağın bağrında aslanlar biter!
"Hat yok, satıh vardır!" der o başkumandan,
Sakarya göğsünde vurulmuş bir şan,
Dumlupınar’dan bir tufan kalkar da,
İzmir’in al koynunda boğulur zindan!
Kocatepe’de bir dev ayağa kalktı,
gözünden cihana bir yıldız sarktı,
"Ordular, ileri!" bir emir çaktı,
Mustafa Kemal’le alevlendi bu vatan!
Ey Gazi! Sen rahat uyu kabrinde,
adın okunuyor dağda, bendinde,
yüreğimizdeki o kutsal ateş,
sönmez bu cihanın hiçbir yerinde!
Yirmi dokuz Ekim, bir büyük tufan,
Ankara’dan doğdu o kızıl kalkan,
Cumhuriyet ile şahlandı bu can,
Atatürk izinde ölümsüz vatan!
İnlesin yer gök, dağ taş hep gürlesin!
Dünya durup Türk'ün sesini dinlesin!
Her mezar taşı bu gece titresin:
Kanla aldık, canla yaşar; bu vatan!