Sessizce sıyrıldı yüzden nikaplar
Eğildi büküldü mermer sütunlar
Dost sanıp sarıldım kalleş hesaplar
Düşen her adımı kahr ile sınar
Sırtıma giydiğim hırkadır çile
Geceyi bölen bir zikirdir çile
Bilemez o gafil cana vururken
Vuslata açılan kapıdır çile
Gördüm varlık günü pervaneleri
Bir kıvılcım söndü bitti hevesleri
Nankörün harında kayboldu izler
Bir selamı bile çok gördü eller
Ve sen ey sinemi kavuran yangın
Kaç fırtına bükmüş belimi bilsen
Bir nasılsın kelamı esirgedin de
Yine sende biter bendeki her sen
Devrildim dağ gibi kanadı ruhum
Kendi yaralarım sardım da durdum
Bunca vefasızlık kahrında bile
Sana kul olmaya muhtaçtır ruhum
Sözüm ki pusudur kurulsun devran
Sinem ki dergahtır can sana kurban
Sanmayın yıkıldım Hak benden yana
Dimdik ayaktayım çekilse devran
Zindan mıdır gece, bir imtihan mı
Kenan'da biçare kanlı ferman mı
Gözümden çağlayan bu kanlı yaşlar
Aşıka ikram mı, derde derman mı
Sükûtu giyindim bu karanlıkta
Aşka düşen gönül kalmaz darlıkta
Çileni lütuf bil, ey garip canım
Bunca vefasızlık, bunca darlıkta
Kuyu derin
Ben Yusuf değilim
Ama Yusuf’un Rabbi benim de Rabbim!