Sessizce sıyrıldı yüzden nikaplar

Eğildi büküldü mermer sütunlar

Dost sanıp sarıldım kalleş hesaplar

Düşen her adımı kahr ile sınar


Sırtıma giydiğim hırkadır çile

Geceyi bölen bir zikirdir çile

Bilemez o gafil cana vururken

Vuslata açılan kapıdır çile


Gördüm varlık günü pervaneleri

Bir kıvılcım söndü bitti hevesleri

Nankörün harında kayboldu izler

Bir selamı bile çok gördü eller


Ve sen ey sinemi kavuran yangın

Kaç fırtına bükmüş belimi bilsen

Bir nasılsın kelamı esirgedin de

Yine sende biter bendeki her sen


Devrildim dağ gibi kanadı ruhum

Kendi yaralarım sardım da durdum

Bunca vefasızlık kahrında bile

Sana kul olmaya muhtaçtır ruhum


Sözüm ki pusudur kurulsun devran

Sinem ki dergahtır can sana kurban

Sanmayın yıkıldım Hak benden yana

Dimdik ayaktayım çekilse devran


Zindan mıdır gece, bir imtihan mı

Kenan'da biçare kanlı ferman mı

Gözümden çağlayan bu kanlı yaşlar

Aşıka ikram mı, derde derman mı


Sükûtu giyindim bu karanlıkta

Aşka düşen gönül kalmaz darlıkta

Çileni lütuf bil, ey garip canım

Bunca vefasızlık, bunca darlıkta


Kuyu derin

Ben Yusuf değilim

Ama Yusuf’un Rabbi benim de Rabbim!