​Bir vakit sofram şendi şimdi soframda kül var

Dost sandığım her yüzde bir başka yüz bir başka çöl var

Dün yokluğumda sustunuz bugün ne diye söz var

Bir dirhem vefası yoksa bunca kalabalık neye yarar

​Dün etrafımda pervaneydiniz şimdi kapımda yel var

Adımı anmaz oldunuz demek hatır dediğin de bir hayal var

Ölsem tabutumu kim taşır yaşarken kimden haber var

İnsan yaşarken yok sayılırsa ölümünde neye yarar

​Dün yokluğunuz ile sustu sazlar söndü kandiller

Bir vakit omzumda duran eller şimdi yabancı eller

Meğer bazı dostluklar rüzgârmış esince var dinince yok

Ben kırıldım artık gönlümde eski yeriniz yok

​Şimdi yağma olsun ne kaldıysa alın

Hatırsa hatır sevgiyse sevgi adımı da alın

Ben hesabı kinle değil sessizlikle yazdım

Bir daha dönmeyin sizi çoktan anladım

​Ne sevdadan bir merhamet ne dostluktan bir iz kaldı

İçimde yumuşayan ne varsa hepsi o gecede yandı

Siz beni unuttunuz sanırken ben kalemi çoktan kırdım

İpini çektiğim yüzleri tek hamlede yaktım

​Ben artık eski ben değilim ne af var ne mühlet

Adımı anmak cürettir bundan sonra dönmek ise kıyamet

Yağma bitti hesap kapandı gidin kendi sığlığınıza

Ben yalnızlığımı giyindim zırh yaptım kırgınlığıma