Bir vakit sofram şendi şimdi soframda kül var
Dost sandığım her yüzde bir başka yüz bir başka çöl var
Dün yokluğumda sustunuz bugün ne diye söz var
Bir dirhem vefası yoksa bunca kalabalık neye yarar
Dün etrafımda pervaneydiniz şimdi kapımda yel var
Adımı anmaz oldunuz demek hatır dediğin de bir hayal var
Ölsem tabutumu kim taşır yaşarken kimden haber var
İnsan yaşarken yok sayılırsa ölümünde neye yarar
Dün yokluğunuz ile sustu sazlar söndü kandiller
Bir vakit omzumda duran eller şimdi yabancı eller
Meğer bazı dostluklar rüzgârmış esince var dinince yok
Ben kırıldım artık gönlümde eski yeriniz yok
Şimdi yağma olsun ne kaldıysa alın
Hatırsa hatır sevgiyse sevgi adımı da alın
Ben hesabı kinle değil sessizlikle yazdım
Bir daha dönmeyin sizi çoktan anladım
Ne sevdadan bir merhamet ne dostluktan bir iz kaldı
İçimde yumuşayan ne varsa hepsi o gecede yandı
Siz beni unuttunuz sanırken ben kalemi çoktan kırdım
İpini çektiğim yüzleri tek hamlede yaktım
Ben artık eski ben değilim ne af var ne mühlet
Adımı anmak cürettir bundan sonra dönmek ise kıyamet
Yağma bitti hesap kapandı gidin kendi sığlığınıza
Ben yalnızlığımı giyindim zırh yaptım kırgınlığıma