Başının üstünde taşıdığı için onurunu Gökçe,
Boyun eğecek sandılar kâğıt üstündeki o cılız hükme.
Sanıyorlar ki sıradan bir bezdir, el uzatınca kopacak,
Bilmiyorlar ki inançla dokunmuş o zırh, uzanan her kirli eli yakacak,
Ve kâğıda sığınan o sahte hükümler, kendi yaktıkları ateşte kül olacak.
Vurun kilitleri mekteplere, çekin en kalın zincirleri,
Korkutamazsınız göğsünde sarsılmaz dağlar taşıyan bir yüreği!
O örtü ki, çağın ikiyüzlülüğüne inen en asil tokat,
Gökçe dimdik yürüyecek, parçalanacak bu köhne saltanat!