Başının üstünde taşıdığı için onurunu Gökçe,

Boyun eğecek sandılar kâğıt üstündeki o cılız hükme.

Sanıyorlar ki sıradan bir bezdir, el uzatınca kopacak,

Bilmiyorlar ki inançla dokunmuş o zırh, uzanan her kirli eli yakacak,

Ve kâğıda sığınan o sahte hükümler, kendi yaktıkları ateşte kül olacak.


Vurun kilitleri mekteplere, çekin en kalın zincirleri,

Korkutamazsınız göğsünde sarsılmaz dağlar taşıyan bir yüreği!

O örtü ki, çağın ikiyüzlülüğüne inen en asil tokat,

Gökçe dimdik yürüyecek, parçalanacak bu köhne saltanat!