​Âlemi bir dinlesen,

Mükemmel bir ahenk var.

Bu ihtişam içinde

En yıkıcı insanlar.


​Eksikler ve zaaflar

Tüm benliğini kaplar.

Silkelen insanoğlu,

Güçlü bir iraden var!


​Olsa da hamurunda

Zaaflar, noksanlıklar;

Mayan çok sağlam yerden,

Seni yapan bir el var.


​En büyük mucize sen,

Sen varsan âlem de var.

Gözler görmeyi bilse,

Keşfedecek neler var...


​Âlemdeki her zerre

Senin keşfini bekler.

Dön de içine bir bak,

İçinde bir cevher var.


​İlk emir "Oku!" diyor,

Her okuman bir ibret.

Rabb’im seni seviyor,

Gerisi gelir elbet.


​Görmeyince mabudu,

Bilsen ne üç beş dili...

Kitap yüklü eşeğe

Denir mi ki medeni?


​Bir dur, kendini dinle,

"Nesin, necisin?" diye.

Seni neden yaratsın;

Bomboş yaşa, öl diye?


​Ruhunun yüceliği,

İçindeki bu sır ne?

Ölümlü bu dünyada

Âlem neden içinde?


​Mükemmelliğin sırrı,

Gizli anahtarı sen...

Bakışlarında gizli,

Okumayı bilirsen.


​İnsan mükemmel varlık,

Kıymetini bilirse...

Görsün, bilsin diye var,

Âlemde ne var ise.


​Sen Rabbinin sanatının

En büyük şahidisin.

Gören gözün bir ayna,

Bu yüzden değerlisin.