Âlemi bir dinlesen,
Mükemmel bir ahenk var.
Bu ihtişam içinde
En yıkıcı insanlar.
Eksikler ve zaaflar
Tüm benliğini kaplar.
Silkelen insanoğlu,
Güçlü bir iraden var!
Olsa da hamurunda
Zaaflar, noksanlıklar;
Mayan çok sağlam yerden,
Seni yapan bir el var.
En büyük mucize sen,
Sen varsan âlem de var.
Gözler görmeyi bilse,
Keşfedecek neler var...
Âlemdeki her zerre
Senin keşfini bekler.
Dön de içine bir bak,
İçinde bir cevher var.
İlk emir "Oku!" diyor,
Her okuman bir ibret.
Rabb’im seni seviyor,
Gerisi gelir elbet.
Görmeyince mabudu,
Bilsen ne üç beş dili...
Kitap yüklü eşeğe
Denir mi ki medeni?
Bir dur, kendini dinle,
"Nesin, necisin?" diye.
Seni neden yaratsın;
Bomboş yaşa, öl diye?
Ruhunun yüceliği,
İçindeki bu sır ne?
Ölümlü bu dünyada
Âlem neden içinde?
Mükemmelliğin sırrı,
Gizli anahtarı sen...
Bakışlarında gizli,
Okumayı bilirsen.
İnsan mükemmel varlık,
Kıymetini bilirse...
Görsün, bilsin diye var,
Âlemde ne var ise.
Sen Rabbinin sanatının
En büyük şahidisin.
Gören gözün bir ayna,
Bu yüzden değerlisin.