Kelimelerin ucuzladığı gürültü çağında; geri çekilip durmayı bilmek bir eksiklik değil, insanın kendi hakikatine ve kelamın haysiyetine varma mücadelesidir.
Arşiv
Tüm Yazılar
Editörden geçmiş bağımsız akışın tamamı — en yeniden eskiye sıralı.
Yedi gün geçirip tanrıyı izledim. Suyu ve yeri ayırışına şahitlik ettim. İnsanı var edişine kanıttım. Habilin kanının aktığı yere düşmüştü ilk gözyaşım. Habilden önceydi. Cennet sürgün görmeden hemen evveliydi.
Gitmeliyim dedi. Nereye, dediler. Hangi kentin ruhu çağırıyorsa oraya, dedi. Delirmişsin dediler.
Dikensiz gülde bülbülün şakımayacağını bilen; yarayı fermana, kuyuyu sultani bir makama dönüştüren sabır ve vuslat kelamı.
Bir yolculuğa çıkıyorum Kulağımda bir kaç eski ezgi Dilimde alfabesiz kalmış şiirler Kaybettiğim savaşın galibiyim sanki
Bir gazi, gördüğü kabuslar ve ardından gelen anılar. Kendi aklında esir miydi? Yoksa esareti, aklında mıydı?
"Ve her kimesneye evlâdımdan saltanat müyesser ola, karındaşların nizam-ı âlem içün katletmek münasiptir."